مصاحبه با جیس گراهام، بنیان‌گذار و مدیرعامل رایزینگ فینیکس ریسورسز

جیس گراهام، بنیان‌گذار و مدیرعامل رایزینگ فینیکس ریسورسز (Rising Phoenix Resources)، کار خود را در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان کارآموز امور زمین و حقوق نفت و گاز در کلرادو آغاز کرد. پس از چند سال کار در کلرادو، تگزاس و اکلاهما، به شرکت پدرش، پالو پترولیوم، پیوست و در زمینهٔ اجاره و خرید حقوق نفت و گاز و پروژه‌های حفاری تجربه کسب کرد. او در سال ۲۰۱۶ رایزینگ فینیکس را تأسیس کرد. فعالیت این شرکت امروز خرید حقوق نفت و گاز و سهم مالک از درآمد تولید، سرمایه‌گذاری در املاک و تأمین مالی خصوصی را در بر می‌گیرد. وب‌سایت رایزینگ فینیکس ریسورسز

متن زیر ترجمهٔ گفت‌وگوی پیج ویلسون با جیس گراهام در قسمت ۱۹۲ پادکست «رهبران صنعت نفت و گاز» است. گراهام در این گفت‌وگو از سال‌های کار با پدرش، تأسیس شرکت خود، تصمیم‌گیری در شرایط نامطمئن و شیوهٔ کار تیمش در بازار حقوق نفت و گاز می‌گوید. شنیدن قسمت اصلی در اپل پادکست

خلاصه

جیس گراهام:
دفعات شکست‌خوردنتان را دو برابر کنید. ای کاش همان اوایل زودتر شکست می‌خوردم. معمولاً می‌بینید که بالاخره راهی پیدا می‌کنید تا دوام بیاورید و از آن موقعیت عبور کنید. توصیهٔ دیگرم این است که با ذهنیت کسی سراغ مسائل بروید که می‌تواند چیزی بسازد و شرایط را تغییر دهد. با ذهنیت قربانی سراغ مسائل نروید.

گوینده:
صنعت نفت و گاز، نیروی محرک اقتصاد جهان، در سراسر دنیا رفاه، نوآوری و فراوانی به همراه می‌آورد. اینجا سرگذشت چهره‌های این صنعت را از زبان خودشان می‌شنوید. این پادکست «رهبران صنعت نفت و گاز» است. رهبران امروز تجربه‌های واقعی خود را با رهبران فردا در میان می‌گذارند. با مجری برنامه، پیج ویلسون، همراه باشید.

پیج ویلسون:
به قسمت دیگری از پادکست «رهبران صنعت نفت و گاز» خوش آمدید. حامی این قسمت IFS است. هر دوره از صنعت نفت و گاز نقطهٔ عطف خودش را دارد و امروز هوش مصنوعی صنعتی دارد این تغییر را رقم می‌زند. IFS هوش مصنوعی را در عملیات پیچیده و متکی به دارایی‌های فیزیکی به کار می‌گیرد تا بهره‌برداران بتوانند توقف‌های عملیاتی را کاهش دهند، بهره‌وری را بالا ببرند و دربارهٔ مجموعهٔ دارایی‌هایشان با اطلاعات بیشتری تصمیم بگیرند. برای آشنایی بیشتر به وب‌سایت IFS سر بزنید. وب‌سایت IFS

امروز جیس گراهام، مدیرعامل رایزینگ فینیکس ریسورسز، مهمان من است. جیس، خوش آمدی. بگذار از اینجا شروع کنیم که چطور وارد صنعت نفت و گاز شدی.

جیس گراهام:
پیج، ممنون که دعوتم کردی. خیلی خوشحالم که فرصت شد با هم صحبت کنیم.

پیج ویلسون:
ممنون که آمدی.

جیس گراهام:
خب، برویم سر اصل مطلب. من نسل چهارم خانواده‌ام هستم که در نفت و گاز کار می‌کند. پیج، ظاهراً از این نظر با هم اشتراک داریم.

پیج ویلسون:
بله.

جیس گراهام:
پدرم بهره‌بردار مستقل بود. حس می‌کنم روی دکل حفاری در بیگ لیکِ تگزاس بزرگ شدم. بچه بودم و پدرم دنبال فرصت‌های اکتشافی می‌گشت. راستش بعد از دانشگاه بود که جدی به این حرفه روی آوردم و کارم را به‌عنوان landman، یعنی کارشناس امور زمین و حقوق نفت و گاز، شروع کردم.

آن زمان نتوانستم در شیل بارنت کار پیدا کنم. حدود سال ۲۰۰۳ بود. بارنت از نخستین پهنه‌های شِیلی بود که داشت توسعه پیدا می‌کرد و فقط کارشناسان باتجربه استخدام می‌کردند. در نهایت در دشت‌های شمال‌شرق کلرادو به‌عنوان کارآموز مشغول شدم. روزی ۱۰۰ دلار می‌گرفتم، به‌علاوهٔ فوق‌العادهٔ روزانه. تازه از دانشگاه بیرون آمده بودم و فکر می‌کردم از این بهتر نمی‌شود. مربی خیلی خوبی هم داشتم، جری رایان، که حدود ۴۵ سال در این حرفه کار کرده بود. او به من یاد داد چطور زنجیرهٔ مالکیت را بررسی کنم و برای قراردادهای اجارهٔ حقوق نفت و گاز مذاکره کنم.

چند سال این کار را انجام دادم و بعد به تگزاس رفتم. آنجا روی پرونده‌های پیچیده‌تر مالکیت در شرق تگزاس تجربه پیدا کردم. مدتی هم در اکلاهما کار کردم تا در نهایت به پدرم در پالو پترولیوم پیوستم. در شیل بارنت قراردادهای اجارهٔ زیادی بستیم و شروع کردیم به انجام معاملات خرید حقوق نفت و گاز. با پدرم روی چندین معاملهٔ حفاری در غرب تگزاس هم کار کردم.

یک پروژهٔ حفاری نفت سنگین هم داشتیم. فکر می‌کنم این نزدیک‌ترین تجربهٔ من به حفاری اکتشافی پرریسک بود. پدرم واقعاً اهل همین کار بود. سال ۲۰۱۰ در حوالی فورت اسکات روی یک پروژهٔ نفت سنگین کار کردیم. حدود ۲۰۰ فوت حفاری می‌کردیم و مسیر را حدود دو مایل به‌صورت افقی ادامه می‌دادیم. برای برداشت نفت سنگین هم از بخش افقی بخار تزریق می‌کردیم.

پیج، بخش‌های زیادی از این حرفه را دیده‌ام، از عملیات و مشارکت در پروژه‌هایی که بهره‌برداری‌شان به عهدهٔ دیگران بود گرفته تا اجاره و خرید حقوق نفت و گاز. حدود سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ که در بارنت حقوق نفت و گاز می‌خریدیم، در نهایت حقوق مربوط به ۱۲ هزار قطعهٔ یک‌چهارم ایکری را خریدیم. آن موقع جوان بودم. این کار واقعاً انرژی جوانی می‌خواهد، چه مرد باشی چه زن.

قطعه‌به‌قطعه جلو می‌رفتیم. حدود ۲۰ کارشناس امور زمین زیر نظر من کار می‌کردند و عملاً حقوق نفت و گاز زیر خانه‌ها را می‌خریدند. در مجموع، حقوقی معادل حدود ۴ هزار ایکر خالص گرد آوردیم که من و برادرم هنوز مالک آن هستیم.

سال ۲۰۱۶ رایزینگ فینیکس را راه انداختم. می‌خواستم اول روی حقوق نفت و گاز و سهم مالک از درآمد تولید تمرکز کنم. سال ۲۰۱۸ اولین صندوقم را با چند نفر از دوستانم تشکیل دادم و چرخهٔ سرمایه‌گذاری آن را تا پایان پیش بردم. بخش عمدهٔ دارایی‌های صندوق به ذخایر اثبات‌شده، توسعه‌یافته و در حال تولید، یا PDP، مربوط می‌شد. ضریب خالص سرمایه‌گذاری برای سرمایه‌گذاران در حدود ۱۸ ماه به حدود ۱٫۴ رسید. راهبرد صندوق‌های حقوق نفت و گاز رایزینگ فینیکس از همان‌جا شروع شد.

امروز چند حوزهٔ کاری داریم. یک شرکت سرمایه‌گذاری املاک داریم. وام خصوصی با وثیقهٔ ملکی می‌دهیم و خانه می‌خریم، بازسازی می‌کنیم و می‌فروشیم. یک شرکت هم داریم که حقوق نفت و گاز می‌خرد و می‌فروشد. واحد جذب سرمایه‌مان با سرمایه‌گذاران دارای ثروت خالص بالا کار می‌کند و سه راهبرد دارد که بر بدهی یا اوراق، درآمد و رشد متمرکزند. این بخش‌ها در کنار هم کار می‌کنند. کارهای زیادی در رایزینگ فینیکس انجام می‌دهیم و ریشهٔ همه‌شان به نفت و گاز و همان سال‌های اول برمی‌گردد. هنوز یادم هست که کنار پدرم روی دکل بودم و از او یاد می‌گرفتم. پدرم برای من آدم بزرگی بود.

پیج ویلسون:
چه تجربهٔ خوبی که توانستی آن‌قدر با خانواده‌ات وقت بگذرانی.

جیس گراهام:
واقعاً فوق‌العاده بود. آدم‌هایی مثل پدرم دیگر کم پیدا می‌شوند. متأسفانه سال ۲۰۱۹ از دنیا رفت. در دفترش که چوب ماهون داشت، می‌نشست و سیگار می‌کشید. روی در ورودی هم نوشته بود که اگر وارد می‌شوید، مسئولیتش با خودتان است. معامله‌های خوبی در حوزهٔ حقوق نفت و گاز و حفاری می‌بست.

از او یاد گرفتم چطور با سرمایه‌گذارها شفاف باشم و چطور یک معاملهٔ خوب را سر و شکل بدهم. یاد گرفتم چطور ترتیب پرداخت را تنظیم کنم تا اول سرمایه‌گذارها پولشان را بگیرند و بعد ما سهممان را دریافت کنیم. امروز هم در سرمایه‌گذاری‌هایمان همین رویکرد را داریم.

فرصت داشتم روش درست انجام کار را یاد بگیرم. البته چاه خشک هم داشتیم، اما موفقیت‌ها بیشتر از شکست‌ها و زیان‌ها بود. من هم زخم‌های خودم را از این کار دارم و در عین حال فرصت داشتم از آدم بزرگی مثل پدرم یاد بگیرم.

پیج ویلسون:
فکر می‌کنم همهٔ ما زخم‌هایی از این کار داریم. صنعت پرریسکی است و باید تجربه کنیم، یاد بگیریم و جلو برویم. با این حساب، چه شد که خواستی شرکت خودت را راه بیندازی؟ بار مسئولیتش کم نیست.

جیس گراهام:
کاش داستان قشنگی برای تعریف‌کردن داشتم. من و پدرم خیلی شبیه هم بودیم و کار خانوادگی می‌تواند پیچیده شود. سال ۲۰۱۶ تصمیم گرفتم مستقل شوم، شرکت خودم را راه بیندازم و روی حقوق نفت و گاز تمرکز کنم. به املاک هم علاقه داشتم. اوایل بیست‌سالگی چند معاملهٔ کوچک ملکی انجام داده بودم. آن بخش از کار را دوست داشتم و می‌خواستم بیشتر دنبالش کنم.

وقتی مستقل شدم، دیگر کسی به من نمی‌گفت چه‌کار کنم. هر روز صبح باید خودم راهی پیدا می‌کردم که درآمد داشته باشم، خرج زندگی را دربیاورم و کار را سرپا نگه دارم. از بچگی روحیهٔ کارآفرینی داشتم. در خانواده‌ای کارآفرین بزرگ شدم و به خانواده‌ام هم رفتم. حدود ۱۲ سال با پدرم کار کردم و خیلی چیزها یاد گرفتم. بعد احساس کردم وقتش رسیده روی پای خودم بایستم. همین کار را هم کردم.

پیج ویلسون:
خیلی خوب است. برویم سراغ رهبری. جیس، رهبری برای تو چه معنایی دارد؟

جیس گراهام:
سؤال خوبی است. یعنی بتوانی در شرایط نامطمئن تصمیم بگیری، به تصمیم خود باور داشته باشی، با شرایط تازه سازگار شوی و بدانی به کدام سمت می‌روی. شفافیت صریح، پیش‌قدم شدن در کاری که از دیگران می‌خواهی و پیگیری مداوم تا انجام کار، همه برای من بخشی از رهبری‌اند.

رهبری کار آسانی نیست و برای همه هم مناسب نیست. بعضی‌ها فکر می‌کنند می‌خواهند شرکت بزنند. باید بدانند وقتی آدم‌ها به تیمشان می‌پیوندند، مسئول هدایتشان می‌شوند. باید کار درست را انجام بدهی و در نظر بگیری که زندگی آدم‌های دیگر و خانواده‌هایشان هم در میان است. به نظرم برای رهبری تاب‌آوری و پشتکار لازم است.

رهبر خوب باید بتواند استعداد را تشخیص دهد و مسئولیت را به آدم‌های توانمند بسپارد. لازم است افراد مناسب را پیدا کنی، حتی آدم‌هایی که از خودت باهوش‌ترند، و به آن‌ها میدان بدهی. باید بتوانی بپذیری که جواب همه‌چیز را نداری و بگویی بچه‌ها، اینجا اشتباه کردم. من همیشه درست نمی‌گویم. با این حال، در نهایت تصمیم با من است و با اطلاعاتی که دارم بهترین تصمیم ممکن را می‌گیرم.

پیج ویلسون:
خیلی خوب است. می‌توانی از موقعیت دشواری بگویی که در جایگاه رهبر تجربه کردی؟

جیس گراهام:
پیج، اینجا می‌خواهم از یک تجربهٔ شخصی بگویم. یکی از نزدیک‌ترین همکارانم که از اول کار کنارم بود، حدود دو هفته پیش از شرکت رفت.

پیج ویلسون:
عجب.

جیس گراهام:
از روز اول درگیر کار بود و کمک کرد بخش عملیاتی کسب‌وکارها را بسازیم. چیزی که فهمیدم و پذیرشش سخت است، این است که وقتی به قله می‌رسی، ممکن است بعضی از کسانی که راه را با آن‌ها شروع کردی کنارت نباشند. وقتی کسی سوار اتوبوس تیم توست، باید تا می‌توانی برای رشدش وقت و انرژی بگذاری و بپذیری که شاید همیشه هم‌مسیرت نماند.

این جدایی درد دارد. من واقعاً خود او و خانواده‌اش را دوست دارم. با این حال، رفتن یک نفر نباید حرکت رایزینگ فینیکس به‌سمت هدفش را کند کند. این بخش همیشه سخت است. آدم‌ها می‌آیند و می‌روند و رهبر باید حرکت را ادامه بدهد و کاری را که لازم است انجام دهد.

پیج ویلسون:
بله، حتماً برای تیم هم شوک بوده. او از همان اول آنجا بوده.

جیس گراهام:
بله. شرایطی پیش آمد. او در انتظار فرزند دومش است و اتفاق‌های دیگری هم در زندگی پیش می‌آید. ما باید خودمان را با شرایط تازه وفق بدهیم، مسیر را تغییر بدهیم و راهی برای ادامهٔ کار پیدا کنیم. آدم‌های دیگری می‌توانند بیایند و مسئولیت‌ها را به عهده بگیرند. با این حال، کنار آمدن با نبود کسی که از بودن کنارش لذت می‌بردی و در کار به او اعتماد کامل داشتی، آسان نیست. پذیرفتنش برای یک رهبر سخت است.

پیج ویلسون:
با توجه به چیزی که گفتی، رضایت‌بخش‌ترین بخش رهبری برایت چیست؟

جیس گراهام:
باز هم به آدم‌ها برمی‌گردد. دوست دارم تغییرشان را ببینم. مثلاً کسی که روز اول به تیم فروش می‌پیوندد کمی کم‌روست و هنوز درست نمی‌داند چه کاری انجام می‌دهیم یا چطور انجامش می‌دهیم. شش، نه یا دوازده ماه بعد می‌بینی اعتمادبه‌نفس پیدا کرده و می‌فهمد اوضاع از چه قرار است. این رشد در درآمدش هم خودش را نشان می‌دهد. لذت می‌برم وقتی می‌بینم درآمد خوبی پیدا می‌کنند و می‌توانند به سفرهایی بروند که دوست دارند.

وقتی صدها یا هزاران معامله انجام داده باشی، نگاهت عوض می‌شود. فکر می‌کنم طی پنج سال گذشته بیش از هزار معاملهٔ ملکی انجام داده‌ایم. دربارهٔ آن ۱۲ هزار قطعهٔ یک‌چهارم ایکری هم گفتم. پیج، معاملات می‌آیند و می‌روند. چیزی که حالا برایم اهمیت دارد تغییر تیم و آدم‌هاست. به بچه‌های تیم می‌گویم تا وقتی در رایزینگ فینیکس با ما هم‌مسیر هستید، ۱۱۰ درصد توانمان را برای رشد شما می‌گذاریم. دوست داریم تغییرشان را هم در کار ببینیم و هم در زندگی.

با هرکس دربارهٔ «چرخ زندگی» صحبت می‌کنیم. از او می‌پرسیم به بخش‌های مختلف زندگی‌اش فکر می‌کند یا نه و بیرون از مسیر شغلی چه هدف‌هایی دارد. شغل یک بخش از زندگی است. دربارهٔ این حرف می‌زنیم که چطور می‌توانیم آدم‌های بهتری باشیم و در نقش همسر یا دوست بهتر رفتار کنیم. برای همین جلسه‌های دونفره داریم و دربارهٔ این چیزها حرف می‌زنیم. اگر کسی رشد کند و بعد مسیر دیگری را در پیش بگیرد، باز هم بهترین‌ها را برایش می‌خواهم. برای من دیدن همین رشد ارزش دارد. در نهایت، آنچه با آدم می‌ماند تجربه‌هایی است که داشته.

پیج ویلسون:
فوق‌العاده است. اینجا بحث را خیلی عمیق کردی. بعید می‌دانم کسی باشد که چنین چیزی را در مسیر حرفه‌ای‌اش نخواهد. توصیه‌ای برای شنونده‌ها داری؟

جیس گراهام:
بله. زودتر شکست بخورید و از هر شکست برای قدم بعدی درس بگیرید. دفعات شکست‌خوردنتان را دو برابر کنید. ای کاش همان اوایل زودتر شکست می‌خوردم. معمولاً می‌بینید که بالاخره راهی پیدا می‌کنید تا دوام بیاورید و از آن موقعیت عبور کنید. توصیهٔ دیگرم داشتن ذهنیت سازنده است. خودتان را قربانی شرایط نبینید.

پیج ویلسون:
بله.

جیس گراهام:
کسی که ذهنیت سازنده دارد همیشه دنبال راهی برای بهتر شدن می‌گردد. تقصیر را گردن دیگری نمی‌اندازد. با خودش می‌گوید از این اتفاق درس گرفتم و آن را در مسئلهٔ بعدی به کار می‌برم. کسی که خودش را قربانی می‌بیند معمولاً دنبال مقصر می‌گردد. می‌گوید منصفانه نبود، کسی به من یاد نداد، نفهمیدم یا آموزش ندیدم. به نظرم باید با هرچه پیش می‌آید روبه‌رو شوی و ببینی چه استفاده‌ای می‌توانی از آن بکنی. ما همیشه داریم تمرین می‌کنیم و یاد می‌گیریم.

پیج ویلسون:
نکتهٔ خوبی است. همین بهانه‌ها واقعاً می‌توانند آدم را عقب بیندازند.

جیس گراهام:
فقط انرژی منفی است.

پیج ویلسون:
بله، این هم هست.

جیس گراهام:
تهش هیچ‌کدام از ما از این دنیا زنده بیرون نمی‌رویم.

پیج ویلسون:
درست است.

جیس گراهام:
پس با تمام سرعت می‌روم، بدون کلاه ایمنی. پدرم این‌طور می‌گفت. به‌مرور راهش را پیدا می‌کنیم. اشتباه هم می‌کنیم. برای درست کردن املت باید چند تخم‌مرغ شکست. از خود مسیر هم لذت می‌بریم، احتمالاً بیشتر یاد می‌گیریم و کنار آدم‌هایی می‌مانیم که همین نگاه را دارند.

این هم نکتهٔ دیگری است. خودتان را با چنین آدم‌هایی احاطه کنید. تصور کنید در اتاقی باشید که همه دنبال ساختن و بهتر کردن چیزی هستند. من در چند گروه هم‌اندیشی حرفه‌ای املاک شرکت می‌کنم. در آن جمع‌ها همه به پیشرفت هم کمک می‌کنند و هرکس مهارتش را صیقل می‌دهد. واقعاً تجربهٔ خوبی است.