وبلاگ

پتروشیمی رازی؛ نخستین مجتمع تولید کودهای شیمیایی و محصولات پایه پتروشیمی ایران

مقدمه

پتروشیمی رازی یکی از مجتمع‌های باسابقه صنعت پتروشیمی ایران است که ساختار تولید آن بر بهره‌برداری از گاز ترش مسجدسلیمان و تبدیل اجزای مختلف این خوراک به محصولات شیمیایی و کودهای کشاورزی استوار شده است. در این مجتمع، متان موجود در گاز پس از شیرین‌سازی وارد زنجیره تولید آمونیاک و اوره می‌شود و سولفید هیدروژن جداشده از خوراک نیز پس از بازیابی به گوگرد، اسید سولفوریک و سپس محصولات فسفاته تبدیل می‌شود.
این ساختار یکپارچه سبب شده است پتروشیمی رازی تنها یک واحد تولید کود شیمیایی نباشد، بلکه مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته از تأسیسات استخراج و انتقال گاز، شیرین‌سازی، بازیابی گوگرد، تولید آمونیاک، اوره، اسیدهای معدنی و کودهای فسفاته را در بر گیرد. محصولات این مجتمع در کشاورزی، صنایع شیمیایی، فرآوری مواد معدنی، تولید اسیدها، تصفیه آب و بسیاری از صنایع پایین‌دستی کاربرد دارند. مجتمع در زمینی به مساحت حدود ۱۰۰ هکتار در منطقه بندر امام خمینی و در محدوده منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی قرار گرفته است.

پتروشیمی رازی؛ نخستین مجتمع تولید کودهای شیمیایی و محصولات پایه پتروشیمی ایران

تاریخچه پتروشیمی رازی؛ پیوند صنعت گاز و پتروشیمی

تاریخ شکل‌گیری پتروشیمی رازی را باید در بستر تلاش ایران برای استفاده صنعتی از گاز طبیعی بررسی کرد. پس از آغاز استخراج نفت در مسجدسلیمان، بخشی از گازهای همراه و منابع گازی منطقه به دلیل نبود شبکه گسترده انتقال و بازار مصرف، سوزانده می‌شد. به‌تدریج از گاز برای تأمین سوخت تأسیسات نفتی، کمپرسورها، نیروگاه‌ها و مصارف مناطق نفت‌خیز استفاده شد، اما نقطه عطف توسعه صنعت گاز زمانی شکل گرفت که این ماده به‌عنوان خوراک صنایع بزرگ مورد توجه قرار گرفت.
نخستین استفاده مهم از گاز طبیعی خارج از مناطق نفت‌خیز، با انتقال گاز گچساران به مجتمع کود شیمیایی شیراز صورت گرفت. این تجربه نشان داد که گاز طبیعی علاوه بر کاربرد سوختی، می‌تواند ماده اولیه تولید هیدروژن، آمونیاک و کودهای شیمیایی باشد. در ادامه، بهره‌برداری از گاز بسیار ترش مسجدسلیمان برای تأمین خوراک مجتمع شیمیایی شاهپور، مرحله مهم دیگری از ارتباط صنعت گاز با توسعه پتروشیمی ایران را رقم زد. کتاب «تاریخ صنعت گاز طبیعی در ایران» نیز شکل‌گیری صنعت گاز کشور را در ارتباط با احداث صنایع پتروشیمی، لوله‌سازی، انتقال و فرآورش گاز بررسی می‌کند. (پیروز اشرف، ۱۴۰۲)

طرح احداث

طرح احداث مجتمع شیمیایی شاهپور در دهه ۱۳۴۰ با هدف استفاده از منابع گاز ترش مسجدسلیمان و تولید کودهای ازته و فسفاته شکل گرفت. این مجتمع در قالب یک شرکت سرمایه‌گذاری مشترک و با مشارکت ۵۰-۵۰ میان شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و شرکت آمریکایی آلاید کمیکال (Allied Chemical Corporation) احداث شد؛ ساختاری که علاوه بر تأمین سرمایه، انتقال دانش فنی و فناوری ساخت واحدهای آمونیاک، اوره و کودهای فسفاته را نیز به همراه داشت.
اجرای این پروژه علاوه بر ساخت واحدهای شیمیایی، به احداث چاه‌های اختصاصی، تأسیسات نم‌زدایی، خط انتقال گاز، واحدهای شیرین‌سازی، بازیابی گوگرد، تأسیسات برق و بخار، اسکله و مخازن ذخیره نیاز داشت. نخستین فاز مجتمع در سال ۱۳۴۹ و پس از حدود چهار سال عملیات ساختمانی به بهره‌برداری رسید. نام این مجتمع پس از انقلاب اسلامی به پتروشیمی رازی تغییر یافت. (شرکت پتروشیمی رازی؛ موزه نفت ایران؛ پیروز اشرف، ۱۴۰۲)
در جریان جنگ ایران و عراق، نزدیکی مجتمع به مراکز صنعتی و مناطق درگیر جنگ موجب واردشدن خسارت‌هایی به واحدها و تأسیسات آن شد. پس از پایان جنگ، برنامه‌های بازسازی، نوسازی و افزایش ظرفیت در بخش‌های مختلف اجرا شد. توسعه واحدهای آمونیاک و اوره، احداث واحد تفکیک مایعات گازی، دانه‌بندی گوگرد، ارتقای تصفیه آب و بهینه‌سازی زیرساخت‌های برق و بخار از جمله اقداماتی بود که در دوره‌های بعد انجام گرفت. با تحولات پس از انقلاب اسلامی و خروج شریک آمریکایی، مالکیت مجتمع به‌طور کامل در اختیار طرف ایرانی قرار گرفت و نام آن از «شیمیایی شاهپور» به «پتروشیمی رازی» تغییر یافت. در سال ۱۳۸۶ نیز شرکت در چارچوب سیاست‌های خصوصی‌سازی به بخش خصوصی واگذار شد.

موقعیت جغرافیایی و جایگاه صنعتی مجتمع

پتروشیمی رازی در منطقه بندر امام خمینی، در شمال‌شرقی خورموسی و در مجاورت آبراه‌های منتهی به خلیج فارس قرار دارد. دسترسی به تأسیسات بندری، امکان تخلیه خاک فسفات وارداتی و صادرات محصولاتی مانند آمونیاک، اوره و گوگرد، یکی از مزیت‌های مهم جغرافیایی این مجتمع است.

مجاورت با دیگر مجتمع‌های پتروشیمی منطقه نیز امکان دریافت یا تبادل برخی جریان‌های فرایندی، مواد اولیه و خدمات جانبی را فراهم کرده است. برای نمونه، هیدروژن مازاد برخی شرکت‌های منطقه می‌تواند در زنجیره آمونیاک مورد استفاده قرار گیرد و مایعات هیدروکربنی جداشده از گاز ورودی نیز قابلیت ارسال به مجتمع‌های مصرف‌کننده خوراک‌های آروماتیکی را دارد. 

ظرفیت تولید پتروشیمی رازی در اسناد رسمی منتشرشده در دوره‌های مختلف، با توجه به مبانی متفاوتی مانند ظرفیت اسمی واحدها، ظرفیت قابل حصول در شرایط بهره‌برداری و ظرفیت پیش‌بینی‌شده پس از اجرای طرح‌های توسعه بیان شده است. بنابراین هر یک از ارقام اعلام‌شده باید با توجه به سال انتشار، وضعیت واحدهای فعال و تعریف مورد استفاده از ظرفیت بررسی شود. در این مقاله، برای ارائه تصویری دقیق‌تر از توان تولید مجتمع، تمرکز بر ساختار واحدها، ارتباط میان زنجیره‌های فرایندی و ظرفیت‌های معرفی‌شده برای هر واحد قرار گرفته است و از اتکا به یک عدد کلی برای تمام دوره‌های فعالیت مجتمع خودداری می‌شود. (شرکت پتروشیمی رازی)

خوراک‌ها و مواد اولیه پتروشیمی رازی

گاز ترش مسجدسلیمان

اصلی‌ترین خوراک پتروشیمی رازی، گاز ترش استخراج‌شده از چاه‌های اختصاصی واقع در منطقه مسجدسلیمان است. در اطلاعات فنی منتشرشده برای این خوراک، ترکیبی شامل متان، سولفید هیدروژن، دی‌اکسیدکربن و مقادیر کمتری از هیدروکربن‌های سبک معرفی شده است. مقدار بالای H₂S و CO₂ سبب می‌شود این گاز پیش از مصرف در واحدهای آمونیاک، تحت عملیات نم‌زدایی، تفکیک مایعات و شیرین‌سازی قرار گیرد.
گاز پس از نم‌زدایی از طریق خط انتقالی به طول حدود ۱۷۴ کیلومتر به مجتمع ارسال می‌شود. وجود H₂S، CO₂ و احتمال حضور رطوبت، کنترل خوردگی، حفاظت کاتدی، پایش پوشش خط، بازرسی دوره‌ای و کنترل شرایط عملیاتی را به بخش مهمی از نگهداری این شریان خوراک تبدیل کرده است.

هوا و نیتروژن

هوا در مجتمع دو کاربرد اصلی دارد. بخشی از آن به‌عنوان هوای ابزار دقیق و هوای سرویس مصرف می‌شود و بخش دیگر وارد فرایند تولید آمونیاک می‌شود. در ریفرمر ثانویه، اکسیژن هوا در تکمیل واکنش‌های ریفرمینگ نقش دارد و نیتروژن مورد نیاز برای سنتز آمونیاک نیز از همین جریان تأمین می‌شود. (شرکت پتروشیمی رازی)

خاک فسفات

خاک فسفات ماده اولیه اصلی تولید اسید فسفریک و کود دی‌آمونیوم فسفات است. این ماده از طریق کشتی به اسکله اختصاصی مجتمع وارد شده و پس از تخلیه، انبارش، خردایش و آماده‌سازی به واحد اسید فسفریک ارسال می‌شود.
کیفیت خاک فسفات از نظر مقدار P₂O₅، رطوبت، کربنات‌ها، سیلیس، آهن، آلومینیوم، منیزیم، فلوئور و فلزات سنگین بر مصرف اسید سولفوریک، راندمان واکنش، عملکرد فیلترها و کیفیت اسید فسفریک اثر مستقیم دارد.

آب

آب در بخش‌های مختلف مجتمع شامل برج‌های خنک‌کننده، تولید آب بدون املاح، بویلرها، فرایندهای شیمیایی، آتش‌نشانی و مصارف خدماتی استفاده می‌شود. بخشی از آب پس از زلال‌سازی، تصفیه شیمیایی و اسمز معکوس به آب صنعتی و آب خوراک بویلر تبدیل می‌شود. بخشی از نیاز چگالنده‌های واحدهای آمونیاک نیز از آب دریا تأمین می‌گردد.

زنجیره یکپارچه تولید در پتروشیمی رازی

فرایند تولید در پتروشیمی رازی بر پایه تفکیک و استفاده هدفمند از اجزای گاز ترش شکل گرفته است. پس از نم‌زدایی و جداسازی مایعات، گاز در واحدهای شیرین‌سازی به دو جریان اصلی تقسیم می‌شود. جریان غنی از متان وارد زنجیره آمونیاک و اوره می‌شود و جریان اسیدی حاوی H₂S به واحدهای بازیابی گوگرد انتقال می‌یابد.
گوگرد بازیابی‌شده علاوه بر عرضه به‌عنوان محصول، خوراک واحد اسید سولفوریک است. اسید سولفوریک در واکنش با خاک فسفات به تولید اسید فسفریک منجر می‌شود و اسید فسفریک نیز همراه با آمونیاک در تولید دی‌آمونیوم فسفات مصرف می‌شود. به این ترتیب، زنجیره گاز، گوگرد، آمونیاک و کودهای فسفاته در یک ساختار به‌هم‌پیوسته قرار گرفته است. (شرکت پتروشیمی رازی؛ موزه نفت ایران)

پتروشیمی رازی؛ حلقه اتصال صنعت گاز ایران با تولید کودهای ازته و فسفاته

واحد جذب آب و انتقال گاز

وجود بخار آب در گاز ترش می‌تواند موجب افزایش خوردگی، تشکیل هیدرات، تجمع مایعات در نقاط کم‌ارتفاع خط و ایجاد اختلال در انتقال گاز شود. به همین دلیل، گاز تولیدی چاه‌ها پیش از ورود به خط انتقال در واحدهای مستقر در مسجدسلیمان تحت عملیات جداسازی مایعات و نم‌زدایی قرار می‌گیرد.
پایش نقطه شبنم آب، فشار، دما، میزان مایعات همراه و ترکیب گاز در این مرحله اهمیت زیادی دارد. هرگونه افزایش رطوبت یا تغییر محسوس در ترکیب خوراک می‌تواند شرایط خوردگی خط و بار عملیاتی واحدهای شیرین‌سازی را تغییر دهد. تأسیسات انتقال گاز مجتمع شامل خط لوله، ایستگاه‌های حفاظت کاتدی و شیرهای قطع ایمنی است.

واحد تفکیک مایعات گازی

گاز ترش پیش از ورود به واحدهای تصفیه از بخش تفکیک مایعات گازی عبور می‌کند. در این بخش، هیدروکربن‌های مایع و اجزای سنگین‌تر از جریان گاز جدا می‌شوند. جداسازی این مواد از ورود مایع به برج‌های جذب آمین، کف‌کردن محلول، آلودگی فیلترها و کاهش راندمان شیرین‌سازی جلوگیری می‌کند.
مایعات جداشده نیز می‌توانند به‌عنوان خوراک در واحدهای دیگر منطقه مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین این واحد علاوه بر حفاظت از بخش شیرین‌سازی، از سوزاندن یا اتلاف بخشی از هیدروکربن‌های ارزشمند جلوگیری می‌کند.

شیرین‌سازی گاز با دی‌اتانول‌آمین

گاز ترش پس از جداسازی مایعات، وارد واحدهای تصفیه گاز می‌شود. در این واحدها گاز با محلول دی‌اتانول‌آمین یا DEA تماس پیدا می‌کند. آمین، سولفید هیدروژن و بخشی از دی‌اکسیدکربن را جذب کرده و جریان گاز شیرین از بالای برج جذب خارج می‌شود.
محلول غنی از گازهای اسیدی به برج احیا انتقال می‌یابد. در این برج، با تأمین حرارت، H₂S و CO₂ از محلول جدا شده و آمین احیاشده دوباره به برج جذب بازمی‌گردد. گاز شیرین عمدتاً برای تولید آمونیاک و بخشی از آن برای تأمین سوخت توربین‌ها، بویلرها و کوره‌ها مصرف می‌شود. جریان گاز اسیدی نیز به واحدهای بازیابی گوگرد ارسال می‌گردد. (شرکت پتروشیمی رازی؛ موزه نفت ایران)
عملکرد مناسب واحد آمین به غلظت DEA، میزان بارگذاری H₂S و CO₂، دمای جذب و احیا، مقدار آهن، ذرات معلق، محصولات تخریب آمین و نمک‌های پایدار حرارتی وابسته است. آلودگی آمین به هیدروکربن‌ها یا محصولات خوردگی می‌تواند موجب کف‌کردن، کاهش ظرفیت جذب و افزایش خوردگی تجهیزات شود.

بازیابی گوگرد به روش کلاوس

گاز اسیدی خروجی از واحد شیرین‌سازی، حاوی مقدار زیادی سولفید هیدروژن است. این جریان در واحد بازیابی گوگرد با استفاده از فرایند کلاوس به گوگرد عنصری تبدیل می‌شود. فرایند کلاوس از یک مرحله حرارتی و چند مرحله کاتالیستی تشکیل می‌شود.
در مرحله حرارتی، بخشی از H₂S با مقدار کنترل‌شده‌ای از هوا سوزانده شده و SO₂ تولید می‌شود:

2H₂S + 3O₂ → 2SO₂ + 2H₂O

تقریباً یک‌سوم H₂S در همین مرحله حرارتی به SO₂ تبدیل می‌شود تا نسبت لازم برای واکنش کاتالیستی با H₂S باقی‌مانده فراهم شود.

در مراحل بعدی، H₂S باقی‌مانده با SO₂ واکنش داده و گوگرد تشکیل می‌شود:

2H₂S + SO₂ → 3S + 2H₂O

گوگرد تولیدشده در کندانسورها از جریان گاز جدا می‌شود. بخشی از گوگرد مذاب به واحد اسید سولفوریک ارسال شده و بخش دیگر برای تولید گوگرد گرانول مورد استفاده قرار می‌گیرد. در معرفی فنی مجتمع، سه واحد بازیابی گوگرد با فرایند کلاوس ذکر شده است.

واحد دانه‌بندی گوگرد

گوگرد مذاب برای سهولت حمل، ذخیره‌سازی و صادرات به شکل گرانول تبدیل می‌شود. گرانول‌سازی مناسب موجب کاهش تشکیل گردوغبار، کاهش اتلاف محصول، یکنواختی بیشتر دانه‌ها و بهبود قابلیت بارگیری می‌شود.
در اطلاعات فنی منتشرشده برای این واحد، ظرفیت طراحی تولید گوگرد گرانول حدود ۱۶۰۰ تن در روز اعلام شده است. این ظرفیت باید به‌عنوان ظرفیت معرفی‌شده واحد در سند فنی مربوطه در نظر گرفته شود و الزاماً معادل تولید واقعی در تمام دوره‌های بهره‌برداری نیست. (شرکت پتروشیمی رازی)

تولید آمونیاک

آمونیاک یکی از محصولات محوری پتروشیمی رازی و حلقه اتصال زنجیره گاز طبیعی با تولید کودهای ازته و فسفاته است. خوراک اصلی واحد آمونیاک شامل گاز شیرین غنی از متان، بخار و نیتروژن هواست.

گوگردزدایی نهایی خوراک

مقادیر بسیار کم ترکیبات گوگردی می‌توانند کاتالیست نیکل ریفرمر را مسموم کنند. بنابراین گاز شیرین پیش از ورود به ریفرمر، تحت تصفیه نهایی قرار می‌گیرد تا مقدار گوگرد آن به سطح بسیار پایینی برسد.

ریفرمینگ اولیه

در ریفرمر اولیه، متان با بخار آب و در حضور کاتالیست نیکل به هیدروژن و مونوکسیدکربن تبدیل می‌شود

CH₄ + H₂O ⇌ CO + 3H

این واکنش گرماگیر است و کنترل دمای لوله‌های ریفرمر، نسبت بخار به کربن و توزیع جریان در آن اهمیت زیادی دارد.

ریفرمینگ ثانویه

در ریفرمر ثانویه، هوا به جریان فرایندی تزریق می‌شود. اکسیژن موجود در هوا بخشی از گاز را می‌سوزاند و گرمای مورد نیاز ادامه واکنش را فراهم می‌کند. نیتروژن هوا نیز وارد جریان شده و نسبت مناسب نیتروژن به هیدروژن را برای سنتز آمونیاک ایجاد می‌کند.

تبدیل مونوکسیدکربن و حذف CO₂

مونوکسیدکربن در راکتورهای شیفت با بخار آب واکنش داده و به دی‌اکسیدکربن و هیدروژن تبدیل می‌شود:

CO + H₂O ⇌ CO₂ + H₂

سپس CO₂ از جریان گاز سنتز جدا می‌شود. این جریان دی‌اکسیدکربن به واحد اوره انتقال می‌یابد و به همراه آمونیاک در تولید اوره مصرف می‌شود.

متاناسیون و سنتز آمونیاک

باقی‌مانده CO و CO₂ پیش از ورود به حلقه سنتز به متان تبدیل می‌شود تا از مسموم‌شدن کاتالیست آمونیاک جلوگیری شود. مخلوط هیدروژن و نیتروژن پس از تراکم، در فشار و دمای بالا و در حضور کاتالیست آهن به آمونیاک تبدیل می‌شود:

N₂ + 3H₂ ⇌ 2NH₃

در معرفی فنی مجتمع، دو واحد آمونیاک با ظرفیت طراحی هزار تن در روز برای هر واحد و با فرایند هابر–بوش ذکر شده است. عمده آمونیاک تولیدی در واحدهای اوره و DAP مصرف می‌شود.

پتروشیمی رازی؛ حلقه اتصال صنعت گاز ایران با تولید کودهای ازته و فسفاته

تولید اوره

اوره از واکنش آمونیاک و دی‌اکسیدکربن تولید می‌شود. واکنش ابتدا به تشکیل کربامات آمونیوم و سپس به تولید اوره و آب منجر می‌شود:

2NH₃ + CO₂ ⇌ NH₂COONH₄
NH₂COONH₄ ⇌ CO(NH₂)₂ + H₂O

به دلیل کامل نبودن تبدیل، آمونیاک و CO₂ واکنش‌نداده از محلول جدا شده و به چرخه بازگردانده می‌شوند. محلول اوره پس از تغلیظ، وارد برج دانه‌کننده یا سامانه گرانول‌سازی شده و به محصول جامد تبدیل می‌شود.
کنترل دمای تغلیظ و زمان ماند اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حرارت بیش از حد می‌تواند تشکیل بیورت را افزایش دهد. بیورت بالا در برخی مصارف کشاورزی، به‌ویژه برای گیاهان حساس، مطلوب نیست.
در معرفی فنی مجتمع، دو واحد اوره با فرایند Total Recycle ذکر شده است. برای واحد شماره یک، افزایش ظرفیت طراحی از ۷۰۰ به ۸۷۵ تن در روز پس از بهینه‌سازی و برای واحد شماره دو ظرفیت ۱۵۰۰ تن در روز اعلام شده است. این ارقام بیانگر ظرفیت‌های معرفی‌شده واحدها در سند فنی شرکت هستند.

تولید اسید سولفوریک

گوگرد مذاب در واحد اسید سولفوریک سوزانده شده و ابتدا به SO₂ تبدیل می‌شود:

S + O₂ → SO₂

سپس SO₂ در حضور کاتالیست پنتااکسید وانادیم به SO₃ اکسید می‌شود:

2SO₂ + O₂ ⇌ 2SO₃

در فرایند صنعتی، SO₃ در اسید سولفوریک غلیظ جذب شده و پس از تنظیم مقدار آب، اسید با غلظت مورد نظر تولید می‌شود. بخش عمده اسید سولفوریک پتروشیمی رازی در تولید اسید فسفریک مصرف می‌شود و بخشی نیز در سایر واحدهای صنعتی کاربرد دارد.
در معرفی فنی شرکت، سه واحد اسید سولفوریک با فرایند تماس و مجموع ظرفیت طراحی ۳۲۲۰ تن در روز ذکر شده است. (شرکت پتروشیمی رازی)

تولید اسید فسفریک

اسید فسفریک در پتروشیمی رازی با روش تر و از واکنش خاک فسفات با اسید سولفوریک تولید می‌شود. خاک فسفات پس از آماده‌سازی با اسید سولفوریک و اسید برگشتی مخلوط شده و در نتیجه واکنش، اسید فسفریک و فسفوژیپس تشکیل می‌شود.
دوغاب خروجی از راکتور وارد فیلتر شده و اسید فسفریک از کیک گچ جدا می‌شود. اسید ضعیف پس از فیلتراسیون در تبخیرکننده‌ها تغلیظ شده و به غلظت مورد نیاز برای مصرف در واحد DAP می‌رسد.
ناخالصی‌های موجود در خاک فسفات مانند آهن، آلومینیوم، منیزیم، فلوئور، کلر، کادمیم، سرب و آرسنیک می‌توانند بر کیفیت محصول، تشکیل رسوب و عملکرد فیلترها اثر بگذارند. در معرفی رسمی مجتمع، فرایند تولید اسید فسفریک از نوع دی‌هیدرات و شرکت Prayon به‌عنوان طراح واحد معرفی شده است. (شرکت پتروشیمی رازی)

تولید دی‌آمونیوم فسفات

دی‌آمونیوم فسفات یا DAP از واکنش اسید فسفریک با آمونیاک تولید می‌شود:

H₃PO₄ + 2NH₃ → (NH₄)₂HPO₄

محصول واکنش به‌صورت دوغاب وارد واحد گرانول‌سازی می‌شود. پس از تشکیل دانه‌ها، محصول خشک، سرند و خنک می‌شود. ذرات ریز و دانه‌های درشت خردشده به فرایند بازگردانده می‌شوند تا اندازه دانه محصول در محدوده مطلوب قرار گیرد.
در پتروشیمی رازی دو مسیر فرایندی Conventional و Pipe Reactor برای تولید DAP معرفی شده است. در اطلاعات فنی شرکت، ظرفیت توسعه‌یافته واحد شماره یک ۷۰۰ تن در روز و ظرفیت طراحی واحد شماره دو ۸۰۰ تن در روز ذکر شده است. آمونیاک مورد نیاز این واحد از زنجیره داخلی مجتمع و اسید فسفریک نیز از واحد اسید فسفریک تأمین می‌شود. (شرکت پتروشیمی رازی)

پتروشیمی رازی؛ حلقه اتصال صنعت گاز ایران با تولید کودهای ازته و فسفاته

واحدهای یوتیلیتی و زیرساخت‌های پشتیبان

تولید برق

برق مورد نیاز مجتمع برای راه‌اندازی کمپرسورها، پمپ‌ها، فن‌ها، سامانه‌های کنترلی و تجهیزات فرایندی اهمیت حیاتی دارد. در معرفی تأسیسات مجتمع، پنج توربین گازی با ظرفیت نامی ۱۲ مگاوات برای هر واحد ذکر شده است. پایداری شبکه برق و استفاده از سامانه‌های حفاظتی و بارریزی برای جلوگیری از توقف زنجیره‌ای واحدها اهمیت زیادی دارد. (شرکت پتروشیمی رازی)

تولید بخار

بخار در ریفرمینگ گاز طبیعی، راه‌اندازی توربین‌ها، احیای آمین، گرم‌کن‌ها، تبخیرکننده‌ها و بسیاری از عملیات فرایندی مصرف می‌شود. بخشی از بخار از بازیافت حرارت واکنش‌ها تولید می‌شود و کمبود آن به‌وسیله بویلرهای مستقل جبران می‌گردد. (شرکت پتروشیمی رازی)

تصفیه آب

واحدهای تصفیه آب وظیفه تأمین آب بدون املاح، آب خوراک بویلر و آب مورد نیاز سامانه‌های خنک‌کننده را بر عهده دارند. در کنار واحدهای قدیمی یون‌زدایی، یک واحد اسمز معکوس نیز برای افزایش ظرفیت و سازگاری با تغییر کیفیت آب ورودی احداث شده است. (شرکت پتروشیمی رازی)

اسکله و تأسیسات بارگیری

مجتمع دارای تأسیسات بندری برای واردات خاک فسفات و صادرات یا حمل آمونیاک، اوره و گوگرد است. وجود اسکله‌های اختصاصی، مخازن اسید، انبارهای گوگرد و DAP و خطوط کیسه‌زنی و بارگیری، ارتباط مستقیم میان تولید، ذخیره‌سازی و بازار را فراهم می‌کند. (شرکت پتروشیمی رازی)

محصولات اصلی پتروشیمی رازی

  • آمونیاک

آمونیاک مهم‌ترین محصول واسطه‌ای مجتمع است و بخش عمده آن در تولید اوره و دی‌آمونیوم فسفات مصرف می‌شود. آمونیاک همچنین در تولید اسید نیتریک، مواد منفجره، سامانه‌های تبرید و بسیاری از ترکیبات نیتروژنی کاربرد دارد. 

  • اوره

اوره یکی از پرمصرف‌ترین کودهای ازته جهان است و مقدار بالایی نیتروژن در اختیار گیاه قرار می‌دهد. این محصول علاوه بر کشاورزی، در تولید رزین‌های اوره‌فرمالدهید، مواد شیمیایی و محلول‌های کاهش آلایندگی موتورهای دیزلی نیز استفاده می‌شود. 

  • گوگرد گرانول

گوگرد گرانول در تولید اسید سولفوریک، صنایع لاستیک، فرآوری مواد معدنی، کاغذ، مواد شیمیایی و اصلاح خاک کاربرد دارد. یکنواختی دانه‌بندی و پایین‌بودن میزان رطوبت، خاکستر و ریزدانه‌ها برای حمل و صادرات آن اهمیت دارد.

  • اسید سولفوریک

اسید سولفوریک از مهم‌ترین مواد پایه صنایع شیمیایی است. این محصول در تولید اسید فسفریک، فرآوری مواد معدنی، پالایش نفت، تصفیه آب، تولید شوینده، رنگ، مواد شیمیایی و کود کاربرد دارد. 

  • اسید فسفریک

اسید فسفریک خوراک اصلی تولید کودهای فسفاته است. این ماده همچنین در تولید ترکیبات فسفاته، تصفیه آب، خوراک دام، شوینده‌ها و برخی صنایع غذایی و دارویی کاربرد دارد؛ البته نوع مصرف آن به درجه خلوص و گرید محصول بستگی دارد. 

  • دی‌آمونیوم فسفات

DAP کودی حاوی نیتروژن و فسفر است که در مراحل اولیه رشد گیاه و توسعه ریشه اهمیت دارد. کیفیت شیمیایی، یکنواختی اندازه دانه، مقاومت مکانیکی و پایین‌بودن رطوبت از عوامل مؤثر بر انبارش و مصرف مناسب این محصول هستند. (شرکت پتروشیمی رازی)

نقش آزمایشگاه در پایداری تولید پتروشیمی رازی؛ از گاز ترش تا کودهای شیمیایی

تنوع خوراک‌ها، جریان‌های میانی و محصولات نهایی در پتروشیمی رازی سبب شده است آزمایشگاه کنترل کیفیت دامنه گسترده‌ای از آزمون‌های گازی، شیمیایی، عنصری، فیزیکی و زیست‌محیطی را پوشش دهد.
افزایش H₂S در گاز شیرین می‌تواند کاتالیست‌های واحد آمونیاک را تهدید کند. تغییر نسبت هیدروژن به نیتروژن بر عملکرد حلقه سنتز اثر می‌گذارد. وجود CO و CO₂ در گاز ورودی راکتور آمونیاک می‌تواند موجب مسمومیت کاتالیست شود. افزایش بیورت یا رطوبت اوره، کیفیت کود را کاهش می‌دهد و تغییر ترکیب خاک فسفات نیز بر مصرف اسید، راندمان فیلتراسیون و مقدار ناخالصی‌های اسید فسفریک و DAP اثر می‌گذارد.
بنابراین نتایج آزمایشگاه تنها برای صدور گواهی محصول استفاده نمی‌شوند، بلکه بخشی از اطلاعات مورد نیاز بهره‌برداران برای تنظیم شرایط فرایند، تشخیص انحراف‌ها، حفاظت از تجهیزات و جلوگیری از تولید محصول خارج از مشخصات هستند. (مهتاب غریبی، خرداد ۱۳۹۳)

آنالیز گاز ترش، گاز شیرین و گاز سنتز

آنالیز گاز ورودی و جریان‌های میانی برای تعیین متان، هیدروکربن‌های سبک، نیتروژن، هیدروژن، اکسیژن، CO، CO₂ و سایر اجزای گازی انجام می‌شود. کروماتوگراف گازی مجهز به شیر نمونه‌برداری گاز و دتکتور TCD، ابزار اصلی آنالیز اجزای دائمی و گاز سنتز است. برای هیدروکربن‌های جزئی‌تر می‌توان از FID و برای ترکیبات گوگردی از دتکتورهایی مانند FPD یا SCD استفاده کرد.
در گاز ترش، کیفیت نمونه‌برداری به‌اندازه عملکرد دستگاه اهمیت دارد. جذب H₂S روی دیواره سیلندر می‌تواند نتیجه را کمتر از مقدار واقعی نشان دهد. استفاده از سیلندر تمیز و غیرفعال‌شده، پرج کامل مسیر، ثبت فشار و دما و جلوگیری از میعان اجزای سنگین برای دستیابی به نتیجه معتبر ضروری است.
آزمون‌های مهم این بخش شامل ترکیب گاز با GC، اندازه‌گیری H₂S و گوگرد کل، رطوبت و نقطه شبنم، ارزش حرارتی، نسبت هیدروژن به نیتروژن و تعیین مقادیر بسیار کم CO و CO₂ در گاز سنتز است.

کنترل کیفیت محلول DEA

برای حفظ راندمان شیرین‌سازی، نمونه‌های آمین غنی و فقیر باید به‌صورت دوره‌ای بررسی شوند. پارامترهای مهم شامل غلظت DEA فعال، بارگذاری H₂S و CO₂، آهن، ذرات معلق، هیدروکربن‌های محلول، نمک‌های پایدار حرارتی، محصولات تخریب و تمایل محلول به کف‌کردن است.
تیتراتور اتوماتیک برای تعیین غلظت و بار اسیدی، ICP-OES یا جذب اتمی برای اندازه‌گیری آهن و فلزات، تجهیزات فیلتراسیون برای جامدات و روش‌های کروماتوگرافی برای بررسی محصولات تخریب آمین قابل استفاده‌اند.

آنالیز آمونیاک

کنترل کیفیت آمونیاک شامل تعیین خلوص، آب، روغن، گازهای غیرقابل‌میعان، باقی‌مانده پس از تبخیر، مواد معلق و فلزات است. وجود آب یا روغن بیش از حد می‌تواند بر مصرف پایین‌دستی آمونیاک و کیفیت محصولات اثر بگذارد.
GC-TCD برای بررسی گازهای غیرقابل‌میعان، Karl Fischer برای رطوبت، تیتراتور اتوماتیک برای تعیین مقدار آمونیاک و ICP-OES یا جذب اتمی برای فلزات قابل استفاده است. نمونه‌برداری آمونیاک مایع باید در سامانه بسته و با تجهیزات فشارقوی سازگار با آمونیاک انجام شود.

آنالیز اوره

کنترل کیفیت اوره شامل دو گروه آزمون شیمیایی و فیزیکی است. درصد نیتروژن، مقدار بیورت، رطوبت، آمونیاک آزاد، فرمالدهید، خاکستر و مواد نامحلول از مهم‌ترین ویژگی‌های شیمیایی محصول هستند.
در بخش فیزیکی، توزیع اندازه دانه، استحکام خردشدگی، چگالی توده‌ای، مقدار گردوغبار و تمایل به کلوخه‌شدن بررسی می‌شود. دستگاه تعیین نیتروژن یا سیستم کجلدال، UV-Vis برای بیورت، Moisture Analyzer یا Karl Fischer، الک‌ویبراتور و دستگاه Crush Strength از تجهیزات کاربردی این بخش هستند.

آنالیز گوگرد گرانول

کیفیت گوگرد گرانول به خلوص شیمیایی و ویژگی‌های فیزیکی آن وابسته است. رطوبت، خاکستر، مواد کربنی، اسیدیته، H₂S باقی‌مانده، اندازه دانه، ریزدانه‌ها و مقاومت مکانیکی از پارامترهای مهم کنترل کیفیت هستند.
آون یا Moisture Analyzer، کوره الکتریکی، تیتراتور، الک‌ویبراتور، تجهیزات اندازه‌گیری مقاومت دانه و آنالایزر H₂S برای انجام این آزمون‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. نمونه‌برداری نماینده از نوار نقاله، انبار یا جریان بارگیری برای جلوگیری از خطای ناشی از جدایش دانه‌ها اهمیت دارد.

آنالیز اسید سولفوریک

آزمون‌های اصلی اسید سولفوریک شامل غلظت H₂SO₄، چگالی، آهن، کدورت، مواد معلق، SO₂ و باقی‌مانده پس از کلسیناسیون است. تغییر غلظت اسید می‌تواند بر مصرف آن در واحد اسید فسفریک و شرایط واکنش اثر بگذارد.
تیتراتور اتوماتیک برای تعیین غلظت، چگالی‌سنج دیجیتال مقاوم به اسید، کدورت‌سنج، ICP-OES یا جذب اتمی برای فلزات و کوره آزمایشگاهی برای تعیین باقی‌مانده معدنی مناسب هستند.

آنالیز اسید فسفریک

آنالیز اسید فسفریک به دلیل انتقال بخشی از ناخالصی‌های خاک فسفات به محصول، دامنه گسترده‌ای دارد. مقدار P₂O₅، چگالی، جامدات، سولفات، آهن، آلومینیوم، کلسیم، منیزیم، فلوئور، کلر و فلزات سنگین از مهم‌ترین پارامترهای آن هستند.
تیتراتور اتوماتیک یا UV-Vis برای تعیین فسفات، ICP-OES برای عناصر اصلی و فلزات، ICP-MS برای مقادیر بسیار کم فلزات سنگین، Ion Chromatograph برای آنیون‌ها، الکترود انتخابی فلوئور و چگالی‌سنج دیجیتال از تجهیزات مورد نیاز این بخش محسوب می‌شوند.

آنالیز دی‌آمونیوم فسفات

کنترل کیفیت DAP شامل تعیین نیتروژن کل، نیتروژن آمونیاکی، P₂O₅ کل، فسفات قابل جذب، رطوبت، pH، سولفات، کلر و فلزات سنگین است.
ویژگی‌های فیزیکی مانند اندازه دانه، استحکام گرانول، چگالی توده‌ای، مقدار گردوغبار و کلوخه‌شدن نیز باید بررسی شوند. سیستم تعیین نیتروژن، UV-Vis، تیتراتور اتوماتیک، ICP-OES، Moisture Analyzer، Sieve Shaker و Crush Strength Tester از مهم‌ترین تجهیزات این بخش هستند.

کنترل کیفیت آب، بخار و کندانس

کیفیت آب بر عملکرد بویلرها، توربین‌ها، مبدل‌ها و برج‌های خنک‌کننده اثر مستقیم دارد. pH، هدایت الکتریکی، سختی، سیلیکا، سدیم، کلراید، سولفات، فسفات، آهن، مس، اکسیژن محلول و کربن آلی کل از پارامترهای مهم آب صنعتی و آب بویلر هستند.
مولتی‌پارامتر pH، EC و DO، اسپکتروفتومتر UV-Vis، Ion Chromatograph، ICP-OES، TOC Analyzer و تیتراتور اتوماتیک برای این آزمون‌ها کاربرد دارند. انتخاب نقطه نمونه‌برداری و خنک‌کردن نمونه بخار و کندانس پیش از ورود به تجهیزات اندازه‌گیری، برای جلوگیری از تغییر نتیجه ضروری است.

پایش پساب صنعتی

پساب واحدهای آمونیاک، اوره، اسید فسفریک، DAP و یوتیلیتی می‌تواند حاوی آمونیاک، اوره، فسفات، سولفات، سولفید، روغن، مواد آلی و جامدات معلق باشد.
مهم‌ترین پارامترهای پایش پساب شامل COD، BOD، TOC، TSS، TDS، آمونیاک، نیترات، نیتریت، فسفات، سولفات، سولفید، روغن و گریس و فلزات سنگین هستند. راکتور COD، انکوباتور BOD، TOC Analyzer، اسپکتروفتومتر، Ion Chromatograph، ICP-OES و تجهیزات اندازه‌گیری روغن و گریس برای انجام این آزمون‌ها کاربرد دارند.

ایمنی نمونه‌های گاز ترش و مواد شیمیایی

وجود H₂S، آمونیاک، اسید سولفوریک و اسید فسفریک، شرایط ایمنی ویژه‌ای برای نمونه‌برداری و فعالیت آزمایشگاهی ایجاد می‌کند. نمونه‌های مشکوک به H₂S باید در سامانه بسته و زیر هود دارای مکش مناسب بررسی شوند و آزمایشگاه به دتکتور ثابت و پرتابل H₂S مجهز باشد.
اتکا به بوی H₂S برای تشخیص ایمنی مجاز نیست؛ زیرا این گاز می‌تواند در غلظت‌های بالا حس بویایی را از کار بیندازد. نمونه‌های آمونیاک نیز باید با تجهیزات مقاوم به فشار و خوردگی برداشت شوند. نگهداری جداگانه اسیدها و بازها، استفاده از سینی ثانویه، دوش و چشم‌شوی اضطراری و تهویه مناسب از الزامات پایه چنین آزمایشگاهی است.

جمع‌بندی

پتروشیمی رازی یکی از نمونه‌های مهم پیوند میان توسعه صنعت گاز طبیعی، صنعت پتروشیمی و بخش کشاورزی ایران است. شکل‌گیری این مجتمع امکان داد که گاز بسیار ترش مسجدسلیمان، پس از نم‌زدایی، انتقال و شیرین‌سازی، به خوراک تولید آمونیاک و کودهای شیمیایی تبدیل شود.
ساختار تولید مجتمع بر دو زنجیره اصلی استوار است. در مسیر نخست، متان موجود در گاز به گاز سنتز، آمونیاک و اوره تبدیل می‌شود. در مسیر دوم، H₂S موجود در خوراک به گوگرد، اسید سولفوریک، اسید فسفریک و در نهایت دی‌آمونیوم فسفات می‌رسد. آمونیاک تولیدی نیز نقطه اتصال این دو زنجیره است؛ زیرا هم در واحد اوره و هم در واحد DAP مصرف می‌شود.
وابستگی واحدها به یکدیگر سبب می‌شود هر تغییر در کیفیت خوراک یا عملکرد یک واحد، بخش‌های بعدی زنجیره را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، آزمایشگاه کنترل کیفیت در پتروشیمی رازی تنها مسئول تأیید محصول نهایی نیست، بلکه یکی از ارکان حفظ پایداری تولید، حفاظت از کاتالیست‌ها و تجهیزات و کنترل کیفیت خوراک‌ها و جریان‌های میانی محسوب می‌شود.

شرکت آرتین آزما مهر با ارائه راهکارهای آنالیتیکال متناسب با آنالیز گاز ترش، آمونیاک، اوره، گوگرد، اسیدهای معدنی، کودهای شیمیایی، آب و پساب می‌تواند در تجهیز، بهینه‌سازی و ارتقای عملکرد آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت صنایع پتروشیمی نقش مؤثری ایفا کند.

منابع

شرکت پتروشیمی رازی، وب‌سایت رسمی، بخش‌های معرفی شرکت، واحدهای تولیدی، مواد اولیه، محصولات و تأسیسات مجتمع.
● شرکت ملی صنایع پتروشیمی، کتاب مجتمع‌های پتروشیمی، اسفند ۱۴۰۱.
● پیروز اشرف، تاریخ صنعت گاز طبیعی در ایران؛ از آغاز تا پایان دهه ۱۳۶۰، نشر گستره، ۱۴۰۲.
● مسعود فروزنده، تاریخ پتروشیمی ایران، پاییز ۱۴۰۱.
موزه نفت ایران، بهره‌برداری از گاز ترش مسجدسلیمان در مجتمع شیمیایی شاهپور.
● مهتاب غریبی، آزمون‌ها و تجهیزات تخصصی آزمایشگاهی، خرداد ۱۳۹۳.

 

تجهیزات و خدمات آزمایشگاهی پیشنهادی شرکت آرتین آزما در حوزه آنالیز محصولات پتروشیمی

با توجه به اهمیت دقت، سرعت و قابلیت اطمینان در فرآیندهای آنالیز و کنترل کیفیت، انتخاب تجهیزات آزمایشگاهی مناسب نقش کلیدی در بهینه‌سازی عملکرد آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت (QC) دارد.
شرکت آرتین آزما مهر به‌عنوان نماینده انحصاری برندهای معتبر بین‌المللی در ایران، با بهره‌گیری از دانش فنی و تجربه تخصصی در حوزه تجهیزات آنالیتیکال، مجموعه‌ای از دستگاه‌های پیشرفته و سازگار با نیازهای صنایع پتروشیمی را پیشنهاد می‌دهد.
این تجهیزات با هدف افزایش دقت سنجش، کاهش خطاهای انسانی و تطبیق با استانداردهای بین‌المللی (ASTM، ISO، EPA) انتخاب شده‌اند. در ادامه، مهم‌ترین ابزارهای پیشنهادی این شرکت معرفی می‌شوند:

خدمات آزمایشگاهی

خدمات آزمایشگاهی

GC (Gas Chromatograph)

برای آنالیز دقیق گازهای همراه، شناسایی ترکیبات فرار و تعیین ترکیب اجزای سبک و سنگین در محصولات مانند LPG، نفتا و رافینیت.

دستگاه کروماتوگرافی گازی

Atomic Absorption   

دارای کاربرد گسترده در تعیین مقادیر فلزات سنگین (مانند Ni, Fe, Pb, Cu) در کاتالیست‌ها، خوراک‌ها و محصولات نهایی.

Atomic Absorption جذب اتمی

TOC Meter 

ابزاری دقیق برای سنجش میزان مواد آلی محلول در محصولات شیمیایی مانند اوره، ملامین و پساب‌های صنعتی.

TOC Meter

FT-IR 

برای شناسایی گروه‌های عاملی و ساختارهای مولکولی ترکیبات آلی، بررسی خلوص و شناسایی ناخالصی‌ها.

Infralum FT-08

UV-Vis 

مناسب برای بررسی ترکیبات آلی و آنیونی مانند نیترات و نیتریت و سنجش رنگ یا شفافیت محصولات آروماتیکی.

UV-Vis

Ion Meter for Ammonia 

جهت اندازه‌گیری دقیق یون آمونیوم در محلول‌ها و پایش کیفیت محصولات حاوی نیتروژن.

Ion Meter for Ammonia

COD/BOD Analyzers 

برای آنالیز اکسیژن مورد نیاز شیمیایی و زیستی در پساب‌ها و محصولات جانبی، به‌منظور ارزیابی آلودگی زیست‌محیطی.

Karl Fischer 

دقیق‌ترین روش برای سنجش رطوبت در نمونه‌های مایع و جامد، مطابق با استاندارد ASTM E203.

Karl Fischer

Flash Point Analyzer 

دستگاهی ضروری برای بررسی ایمنی ترکیبات اشتعال‌پذیر مانند بنزن، زایلین‌ها و حلال‌ها.

Flash Point Analyzer
شرکت آرتین آزما مهر با ارائه‌ی خدمات فنی، نصب، آموزش و پشتیبانی تخصصی، رویکردی جامع در تجهیز و بهینه‌سازی آزمایشگاه‌های کنترل کیفیت صنعت پتروشیمی ارائه می‌دهد.

اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *