وبلاگ

تاریخچه و دستاوردهای پژوهشگاه نفت و گاز ونیوس و آغاز همکاری با آرتین آزما مهر

پژوهشگاه روسی تحقیقات مواد اولیه هیدروکربنی (VNIIUS) در تاریخ ۱۹ آوریل ۱۹۶۵ با فرمان شماره ۷۴ کمیته دولتی صنایع استخراج نفت وابسته به گوسپلان اتحاد جماهیر شوروی، بر پایه بخش مواد اولیه نفتی میدانی مؤسسه «تات‌نفت» در شهر کازان تأسیس شد.
گوسپلان اتحاد جماهیر شوروی، به معنای کمیته دولتی برنامه ریزی در اتحادیه شوروی، بعنوان نهاد مرکزی برنامه ریزی اقتصاد سوسیالیستی بود این نهاد وزارتخانه ها و کمیته های تخصصی زیادی زیر مجموعه خود داشت، از جمله کمیته صنایع پالایش نفت، و موسسه ونیوس توسط همین کمیته تاسیس شد. هدف اصلی از ایجاد آن، حل سریع و نظام‌مند مسائل علمی و فناورانه مرتبط با افزایش بهره‌وری در استفاده از گازهای همراه نفت و توسعه فناوری‌های تبدیل آنها به خوراک‌های با ارزش پتروشیمی بود.

دوران اتحاد شوروی

در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰، ونیوس به‌عنوان مؤسسه علمیتحقیقاتی مرجع کشور در حوزه تولید، مصرف و تراز مواد سبک هیدروکربنی (C₂–C₆) فعالیت می‌کرد.
در آن زمان، تنها در تاتارستان بیش از ۱۰۰ میلیون تن نفت در سال تولید می‌شد و گازهای همراه به‌صورت گسترده در مشعل‌ها سوزانده می‌شدند. مأموریت ونیوس یافتن راهکارهایی برای بازیابی و استفاده صنعتی از این گازها بود.

در همین دوره، ساخت مجتمع پتروشیمی نیژنیکامسک آغاز شد و ونیوس در طراحی پایه خوراک و فناوری‌های تأمین آن نقش اصلی را ایفا کرد. در طول توسعه سریع صنایع پتروشیمی اتحاد شوروی، این مؤسسه در شکل‌گیری و پشتیبانی فنی مجتمع‌های بزرگ در نیژنکامسک، سالاوات، سامارا (کویبیشف)، تومسک، توبولسک، استرلیتاماک و دیگر مناطق صنعتی مشارکت مستقیم داشت. ونیوس همچنین طراح و ناظر اصلی واحدهای گازفراکسیون‌سازی و بازیافت گازهای پالایشگاهی در کشور بود. تمامی ۴۸ پالایشگاه نفت اتحاد شوروی دارای واحدهای گازی طراحی‌شده با مشارکت این مؤسسه بودند.

تاریخچه و دستاوردهای پژوهشگاه نفت و گاز ونیوس و آغاز همکاری با آرتین آزما مهر

نوآوری در فناوری‌های گوگردزدایی

در سال ۱۹۷۳، با آغاز بهره‌برداری از میدان میعانات گازی اورنبورگ که دارای مقادیر بسیار بالایی از مرکاپتان‌ها و ترکیبات گوگردی سمی بود، ونیوس در همکاری با مؤسسه شیمی و فناوری ایوانوف، فناوری پیشرفته مرکاپتانزدایی (Demercaptanization) با استفاده از کاتالیست فتالوسیانینی اکسیدکننده (کاتالیست های ایفکاز) را توسعه داد.

این فناوری برای نخستین بار در مجتمع پتروشیمی سالاوات اجرا شد و امکان تولید سالانه ۲۸۰ هزار تن پنتان با خلوص بالا برای کارخانه لاستیک مصنوعی استرلیتاماک را فراهم ساخت. در دهه ۱۹۸۰ نیز ونیوس فرآیند استخراج مرکاپتان‌های سبک از میعانات گازی را طراحی کرد که پس از راه‌اندازی در کارخانه گاز اورنبورگ، کشور اتحادیه جماهیر شوروی را از واردات بو دهنده‌های صنعتی (Odorant) بی‌نیاز کرد.

دوره ریاست مازگاروف در پژوهشگاه ونیوس

احمد مازگارویچ مازگاروف، متولد ۱ ژانویه۱۹۴۳ در روستای سوسنا (منطقه بالتاسینسکی، جمهوری تاتارستان، شوروی)
دانشمند شوروی و روسیه در حوزه نفت و پتروشیمی، کاندیدای دکتری علوم شیمی (۱۹۷۰) و دکتر علوم فنی  (1984) برنده جایزه دولت فدراسیون روسیه در زمینه علم و فناوری (۲۰۰۴) و جایزه دولتی جمهوری تاتارستان در علم و فناوری (۱۹۹۸) رئیس آکادمی علوم جمهوری تاتارستان (۲۰۰۶–۲۰۱۴).

مازگاروف از سال ۱۹۸۱ مدیر پژوهشگاه ونیوس در کازان شد و تا حال حاضر مدیریت او ادامه دارد، بیشتری قراردادها و توسعه علمی و محصولات در این پژوهشگاه در زمان پروفسور مازگاروف روی داد.

تاریخچه و دستاوردهای پژوهشگاه نفت و گاز ونیوس و آغاز همکاری با آرتین آزما مهر

فعالیت‌های بین‌المللی و گسترش جهانی

در سال ۱۹۹۳، ونیوس در مناقصه بین‌المللی شرکت Chevron برای تصفیه نفت میدان تِنگیز (Tengiz) در قزاقستان برنده شد.
در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶، دو واحد صنعتی DMC-1  هر یک با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال بر اساس فناوری این مؤسسه احداث و به بهره‌برداری رسیدند. این نخستین واحدهای مرکاپتانزدایی نفت خام در جهان بود. در سال ۲۰۰۰ نیز واحدها با فناوری DMC-2 بازسازی شدند و ظرفیت به ۶ میلیون تن در سال افزایش یافت.

ونیوس همچنین فناوری‌های خود را در شرکت‌های Kazakhoil-Aktobe، KazMunayGas، Zhaikmunai  و پالایشگاه Mazeikiu Nafta  در لیتوانی پیاده‌سازی کرد.

در سال ۲۰۰۶، مؤسسه دو لیسانس فناوری DMD-2K و DMD-3 برای تصفیه پروپان، بوتان و نفتا از ترکیبات گوگردی به شرکت ملی نفت ایران و در همکاری با پژوهشگاه صنعت نفت ایران واگذار کرد. بر پایه این فناوری‌ها، در پتروشیمی جزیره خارگ یک واحد جامع تصفیه گازهای سبک و پساب‌های قلیایی گوگرددار (H₂S + COS + RSH) ساخته و در سال ۲۰۰۹ راه‌اندازی شد.

در ادامه ونیوس با همکاری پژوهشگاه صنعت نفت ایران (RIPI)  فناوری DMS-3  را برای تصفیه عمیق میعانات گازی میدان پارس جنوبی و فرآیند DMD-2  Odorant را برای تولید ترکیب طبیعی بودهنده‌های C₃–C₄ توسعه داد.

واحد Odorant با ظرفیت ۸۰۰ تن در سال در سال ۲۰۱۸ و نخستین واحد DMS-3 با ظرفیت ۴۰٬۰۰۰ بشکه در روز در سال ۲۰۱۹ در عسلویه راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۲۰، در پالایشگاه بیدبلند ایران نیز واحدهای بزرگ تصفیه بوتان و پنتان با فرآیندهای DMD-2K و DMD-3 به بهره‌برداری رسیدند.

لازم به ذکر است از سال 2016 با تاسیس شرکت بازرگانی و تولیدی آرتین آزما مهر این شرکت نمایندگی رسمی موسسه ونیوس در ایران را اخذ نموده و به عنوان تامین کننده انحصاری کاتالیست ایفکاز در ایران به فعالیت پرداخت، این شرکت که با سرمایه گذاری ایرانی و روسی تاسیس شده بود پس از آن در سال 2021 در منطقه ویژه اقتصادی بوشهر اقدام به انتقال تکنولوژی از موسسه ونیوس نموده و مرکزی اقدامات فنی مهندسی و تولید کاتالیست ایفکاز را به داخل کشور عزیزمان ایران منتقل نمود.

تاریخچه و دستاوردهای پژوهشگاه نفت و گاز ونیوس و آغاز همکاری با آرتین آزما مهر

فناوری‌ها و کاتالیست‌های بومی

یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های  موسسه نفت و گاز ونیوس ، توسعه و صنعتی‌سازی کاتالیست فتالوسیانینی IVKAZ ابتدا در شهر کازان و سپس به همراه شرکت آرتین آزما مهر در شهر بوشهر بود. این کاتالیست با همکاری دانشگاه دولتی مسکو (M.V. Lomonosov)، مؤسسه شیمی و فناوری ایوانوف و مؤسسه نیوپیکمسکو ساخته شد و امروزه علاوه بر استفاده گسترده در صنایع نفت و گاز ایران پالایشگاههای نفتی و گازی، به کشورهای پاکستان، امارات متحده، عراق، قزاقستان، بلاروس، لیتوانی، لتونی، بلغارستان و هلند صادر می‌شود.

در پی اجرای استاندارد ملی روسی Gost  51858-2002 که غلظت مجاز H₂S در نفت را تا ۲۰ mg/kg و متیل و اتیل مرکاپتان‌ها را تا ۴۰ mg/kg محدود کرد، مؤسسه ونیوس بر پایه تحقیقات بنیادی خود، فرآیند DMS-1МА را برای تصفیه نفت‌های سنگین کربنی از گوگرد و مرکاپتان‌های سبک ابداع نمود. اولین واحد نیمه‌صنعتی این فرآیند در شرکت Nurlatneft  ساخته و در نوامبر ۲۰۰۵ با موفقیت راه‌اندازی شد.

در سال ۲۰۲۳ نیز در پالایشگاه Slavyansk-EKO  روسیه، واحد بزرگ تصفیه برش نفت سفید با فناوری DMD-1  راه‌اندازی گردید. تا سال ۲۰۲۴، بیش از ۷۰ واحد صنعتی گوگردزدایی، گازفراکسیون‌سازی و آماده‌سازی نفت با فناوری‌های ونیوس در روسیه، قزاقستان، بلاروس و ایران ساخته و بهره‌برداری شده‌اند. تمامی فرآیندها و کاتالیست‌های این مؤسسه دارای گواهی ثبت اختراع در روسیه، ایران، آمریکا و آلمان هستند.

استانداردسازی، آزمون و خدمات فنی

از سال ۱۹۶۶، آزمایشگاه کروماتوگرافی گازی ونیوس به عنوان مرکز پیشرو در تدوین استانداردهای تحلیلی فعالیت کرده و تاکنون ۸ استاندارد ملی (Gost) از جمله روش‌های تعیینH₂S، مرکاپتان‌ها و ترکیب گازهای مایع‌شده را تدوین نموده است.
بیش از ۵۰ روش معتبر اندازه‌گیری و اسناد فنی و زیست‌محیطی نیز توسط این مؤسسه تهیه شده است. گفتنی است در این بخش همکاری شرکت آرتین آزما مهر به عنوان یکی از تامین کنندگان پیشرو تجهیزات آزمایشگاهی و نماینده رسمی و انحصاری شرکت کروماتک تولید کننده کروماتوگرافی های گازی نیز تسهیل کننده اقدامات پژوهشگاه ونیوس بوده است.

در سال ۲۰۰۰، مرکز آزمون نفت، فرآورده‌ها و گازها در ونیوس تأسیس و توسط سازمان استاندارد روسیه برای صلاحیت فنی و استقلال تأیید شد. از سال ۱۹۹۰ نیز به دستور وزارت انرژی روسیه، ونیوس به‌عنوان نهاد مرجع ملی در زمینه استانداردسازی و محاسبه تلفات نفت و فرآورده‌های نفتی تعیین گردید. این استانداردها به شرکت‌ها امکان می‌دهند تا سهم تلفات را در هزینه تولید ارزیابی کرده، برنامه‌های کاهش ضایعات را طراحی و سودآوری خود را افزایش دهند.

جوایز و افتخارات

دستاوردهای علمی و صنعتی ونیوس با جوایز معتبر بسیاری شناخته شده است، از جمله:

  • مدال برنز نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی اتحاد شوروی (VDNH) برای توسعه نمونه‌های استاندارد ملی هیدروکربنی (C₁–C₈)،
  • جایزه لنین کومسومول در علم و فناوری،
  • جایزه موسی جلیل جمهوری تاتارستان،
  • جوایز دولتی جمهوری تاتارستان و دولت فدراسیون روسیه.

از سال ۱۹۸۰ تاکنون، ونیوس بیش از ۱۰۰ شرکت روسی و خارجی را به‌طور مستمر با نمونه‌های مرجع استاندارد و خدمات آزمون و مشاوره تأمین کرده است.

جایگاه کنونی و چشم‌انداز آینده

در سال ۲۰۰۴، مؤسسه به شرکت سهامی عام ولژسکی ونیوس تبدیل شد و در سال ۲۰۲۰ تمامی سهام آن توسط شرکت تات‌نفت (Tatneft PJSC) خریداری گردید. این اقدام سبب شد ونیوس به‌عنوان بازوی علمی–فناورانه گروه تات‌نفت در حوزه پالایش، گوگردزدایی و بازیافت گازهای هیدروکربنی فعالیت کند.

در حال حاضر، ونیوس عنوان مرکز علمی پیشرو جمهوری تاتارستان در زمینه فناوری‌های تصفیه و آماده‌سازی نفت و گاز، توسعه کاتالیست‌ها، طراحی واحدهای DMS و DMD، و تدوین استانداردهای ملی شناخته می‌شود.

در سال ۲۰۲۴، کتاب علمی «شیمی و فناوری فرآیندهای تصفیه خوراک‌های هیدروکربنی از ترکیبات گوگردی» تألیف دکتر آ. م. مازگاروف و آ. ف. ویلدانوف از محققان ارشد مؤسسه، برنده جایزه علمی به نام گ. خ. کامای گردید.

در طول شش دهه فعالیت، ونیوس از یک مرکز تخصصی در حوزه گازهای همراه نفت به یکی از پژوهشگاه‌های مرجع در عرصه فناوری‌های پالایش، گوگردزدایی و استانداردسازی هیدروکربنی در جهان روس‌زبان تبدیل شده است.
دستاوردهای این مؤسسه نه تنها در خدمت صنعت نفت روسیه، بلکه در کشورهای متعددی از جمله ایران، قزاقستان و بلاروس نیز نقشی حیاتی در ارتقای بهره‌وری، کاهش گوگرد و توسعه فناوری‌های بومی ایفا کرده‌اند.

اینستاگرام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *